Bang voor je eigen hart
![](https://www.mijngezondheidsgids.nl/wp-content/uploads/2016/11/Cardiale-angst.png)
Hartpatiënten die bang zijn voor een nieuwe hartaanval hebben een groter risico om er ook daadwerkelijk één te krijgen, of om eraan te overlijden. Dat concludeert psychiater en onderzoeker Marleen van Beek van het Radboudumc. Dit ontdekte zij met haar onderzoek naar angst voor een nieuwe aanval. Ze benadrukt dat er in de zorg meer aandacht moet komen voor cardiale angst.
Gedachten als: ‘ik heb een hartaanval’
Patiënten die net een hartaanval hebben doorgemaakt, hebben vaak angst voor een nieuwe aanval. Ze denken pijn op de borst te voelen of hebben gedachten als ‘ik heb een hartaanval’. Zij vermijden daarom activiteiten die deze sensaties (o.a. lichamelijk inspanning) kunnen oproepen. Vervolgens gaan ze op zoek naar geruststelling door bijvoorbeeld hun hartslag te controleren. Vaak wordt deze zogeheten cardiale angst niet onderkend of behandeld door de cardioloog. Marleen van Beek onderzocht de samenhang tussen die angst en een nieuwe hartaanval.
Kans op nieuwe hartaanval
Van Beek volgde zo’n 200 patiënten die in het Radboudumc waren opgenomen met een hartaanval. Tijdens de opname en gedurende het jaar na ontslag uit het ziekenhuis werd hen gevraagd naar cardiale angst. Daarnaast bekeek zij of patiënten binnen vijf jaar opnieuw werden opgenomen met een hartaanval of soortgelijke problemen, of eraan overleden. Angst voor een nieuwe hartaanval blijkt een belangrijke voorspeller voor een slechte uitkomst. Van Beek: “We vonden dat meer cardiale angst niet alleen gepaard gaat met een slechtere kwaliteit van leven, maar ook met een grotere kans op een nieuwe hartaanval, of om eraan te overlijden. Zelfs als we rekening hielden met de ernst van de hartziekte en depressieve klachten, waarvan al langer bekend is dat die gerelateerd zijn aan een slechte hartprognose.”
Meer aandacht voor cardiale angst
Deze bevindingen laten zien dat er in de zorg meer aandacht moet komen voor cardiale angst. Hierbij ziet Van Beek niet alleen een rol weggelegd voor cardiologen, maar ook voor cardiopsychologen. Dat zijn psychologen die met revaliderende hartpatiënten werken. Van Beek: “Nu wordt bij hartrevalidatie in principe wel algemene angst gemeten, maar niet het specifiekere cardiale angst. Terwijl dit handvatten voor behandeling kan geven. Zo is vermijding van fysieke inspanning een symptoom van cardiale angst. We vonden aanwijzingen dat met name die vermijding van fysieke inspanning een rol speelt in de toegenomen kans op een slechtere hartprognose.”
Therapie tegen cardiale angst
Van Beek benadrukt dat behandeling van cardiale angst van belang kan zijn: “Het is begrijpelijk dat mensen die een hartaanval hebben gehad bang zijn voor een nieuwe hartaanval, maar we zien dat juist die angst samenhangt met een grotere kans op een hartaanval. Daarom ligt het voor de hand om cardiale angst die niet vanzelf over gaat te behandelen.” Cognitieve gedragstherapie blijkt een goede behandelstrategie voor patiënten met angstklachten, maar geen hartprobleem. Van Beek: “De ernst van de depressieve en angstklachten verminderde bij deze patiënten. Blijkt uit een onafhankelijk rapportage eveneens wat patiënten zelf aangaven.” Nader onderzoek moet uitwijzen of de behandeling ook effectief is voor hartpatiënten met cardiale angst en hun hartprognose kan verbeteren.
Bron: Radboudumc
Reactie
Hallo Frank, Ik herken me in je verhaal alleen is bij mij de volgorde anders. Op mijn 20e angstoornissen en op mijn 32 een hart aanval. Ik was net van mijn angstoornis af toen ik problemen kreeg met mijn hart. Op latere leeftijd 4 omleidingen en nog 2 stents in mijn buik. In de loop der jaren natuurlijk wel eens een gevoel gehad dat ik weer een hartaanval zou krijgen wat gelukkig niet gebeurd is. Als ik achteraf alles eens op en rijtje zet is dat ik in de periode van de angst meer "dood"was dan in de periode dat ik last had van mijn hart. Ik heb ervaren dat angst een zeer vervelende en ingrijpende emotie is die mij afsloot van alle leuke dingen die ik mee zou kunnen maken. Als je 8 minuten bij de arts zit wordt je niet veel wijzer maar al zou je daar 80 minuten zitten schiet het dan wel op? Bij mij heeft het niets bijgedragen aan het overwinnen van de rotgevoelens. Ik kan niet bij mijzelf naar binnen kijken dus weet ook niet hoe de toestand van mijn hart of aderen is/zijn. Maar kan wel binnen invoelen als ik weer eens een "topprestatie "heb geleverd in de zin van een prachtige wandeling of een mooie fietsrit door de polder. Ik wens je nog een ontzettende leuke tijd en dat je mag genieten. Met vriendelijke groet, Ad
l.s. Ik moest 22 jaar geleden in Utrecht een bypass operatie ondergaan. Tot die tijd, ik was 49, heb ik zeer intensief sport beoefend. Tot twee maanden voor mijn OP heb ik gefietst, in de zomer ongeveer 300 km in de week en in de winter veldrijden bij de club. In dat jaar brak ik in februari mijn rugwervel, na 3 maanden ben ik weer gaan fietsen en dan in juli werd ik tijdens een training onwel en was het fietsen gebeurd. Toch ben ik 2 maanden na mijn OP weer gaan fietsen, maar dan kwam de angst. Ik was in de omgeving van Den Haag toen zich paniek mij verder fietsen onmogelijk maakte, hoe ik ben thuisgekomen weet ik niet, ik moest nog zo'n 50 kilometer terug. Ik train nu op een hometrainer in mijn slaapkamer, maar dat geeft geen bevrediging voor mij. Ik heb al mijn dure fietsen nog en één ervan heb ik in het voorjaar een beetje aangepast, maar ik ben er nog niet mee weggeweest. Nu moet ik zeggen dat ik naast mijn hart ook nog diabetiker ben en wordt geplaagd door een nare psychische afwijking die het contact met mensen praktisch uitsluit en het naar buiten gaan erg moeilijk maakt. In Nederland had ik 2 keer per jaar een afspraak met de cardioloog en twee keer met de internist (hypercholesterolemie). Ik woon sinds 13 jaar in een klein dorp in Duitsland, de gezondheidszorg in deze omgeving is niet te vergelijken met die in de randstad, ik had al 13 jaar geen contact met een cardioloog, internist en psycholoog. De dokter in Duitsland heeft ongeveer 8 minuten tijd voor een gesprek en dan ben je snel uitgepraat. Het resultaat; ik ben nog nooit bij mijn kinderen in Nederland geweest, mijn vrouw gaat al 20 jaar alleen op vakantie. Ik stop met mijn klaagzang, het gaat uiteindelijk over cardiale angst. Maar een groot deel van mijn klachten heeft direct of indirect met die angst te maken. met vriendelijke groet, frank-dirk van den heuvel.
Plaats een opmerking